خاقانی؛ شاعر قصیدههای بیمانند
افضلالدین بدیل بن علی خاقانی شروانی، از مهمترین شاعران تاریخ ایران است. طبع لطیف خاقانی در همه قوالب به جولان درآمد. بااینحال، قصیده میدانی بود که از همه قوالب دیگر با اسب سرکش خیال او همسوتر بود.
فرارو- تاریخ ادبیات فارسی، چهرههای بزرگ زیادی را به خود دیده است. دراینبین، خاقانی شروانی یکی از مهمترینها به شمار میرود.
به گزارش فرارو، کمترکسی را میتوان یافت که در سرودن قصیده، به پایگاهی برابر با پایگاه خاقانی رسیده باشد. خاقانی ازجمله مهمترین شاعران تاریخ ایران و جهان است که آثار بسیاری را از خود به جا گذاشته است. خاقانی، باوجوداینکه در سرودن غزل نیز تبحر داشنات، بیشتر بهعنوان شاعری قصیدهسرا شخته میشود.
شاعر قصیدههای بیمانند
قصیدههای خاقانی بهرغم پیچیدگیهایی که دارند، اشعاری بیمانند به شمار میروند. خاقانی ازآندست از شاعران ایرانی است که کمترکسی جسارت این را دارد که به سراغ او برود. بااینحال، درصورتیکه فردی با زبان و جهان این شاعر بزرگ آشنا شود، دل کندن از وی بسیار دشوار به نظر میرسد.
خاقانی در شهر شروان متولد شد. روزگار کودکی و جوانی را به بحثوفحص در باب علوم مختلف گذراند. ازآنجاکه عمویش دستی بر آتش علوم انسانی داشت، خاقانی در مجاورت وی قرار گرفت و بسیاری از دروس اصلی را از عمویش آموخت.
آشنایی با ابوالعلا گنجهای مسیر جدید را پیش روی خاقانی قرار داد. خاقانی که درادامه به دامادی ابوالعلا گنجهای درآمد، فنون شاعری را از وی آموخت. گنجهای، خاقانی را همچون پسر خود میدانست و بسیاری از فنون شاعری را به وی یاد داد. بااینحال درادامه بین استاد و شاگرد کدورتی پدیدار شد و این کدورت به نفرتی دیرپا نیز بدل گشت.
افزونبر این، روزگار جوانی خاقانی به خدمت در دربار شروانشاهان سپری شد و بهاینجهت تخلص خاقانی را برای خود انتخاب کرد. خاقانی باوجوداینکه در خطه اران میزیست، دل در گروِ سبک عراقی ادبیات فارسی داشت. بههمینسبب بیشتر خودش را شاعری با سبک عراقی میدانست. نقل است که او برای آشنایی با شاعران مکتب عراقی، از شروان بهسمت عراق عجم رفت. بااینحال در میانه راه بیمار شد و از رسیدن به مقصد بازماند.
غالب اشعار خاقانی را اشعار فارسی او تشکیل میدهند. بااینحال ابیات و اشعاری به زبانهای دیگر نیز از وی به یدگار مانده است. خاقانی شاعری بود که علاوهبر آثار درجهیکی که خلق کرد، تاثیر بسیار عمیقی نیز بر شاعران پساز خود گذاشت.
بههرحال عمده شهرت این شاعر بزرگ بهسبب قصاید اوست. او در سرودن قصیده شاعری بیمانند بود و باوجوداینکه آثار زیادی را در دیگر قوالب نیز از خویش به یادگار گذاشته، همچنان قصیدههای او هستند که از وی چهرهای متمایز میسازند.
