۴۱۴۳ مطلب
راساس آمار منتشرشده توسط مرکز آمار ایران، درآمد خالص ملی سرانه بهقیمت ثابت در سال ۱۳۹۰، در سطح ۱۱۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان قرار داشت. در سال ۱۳۹۱ همزمان با شروع دور اول تحریمهای اقتصادی علیه ایران، این شاخص نسبت به سال۱۳۹۰ با کاهش قابلتوجهی روبهرو شد و به ۹۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسید. شوک منفی تحریمها به اقتصاد ایران تنها به همان سال محدود نشد و روند کاهش درآمد خالص ملی سرانه تا سال۱۳۹۴ ادامه پیدا کرد.
ما در حوزه اموزش و پرورش و تربیت و رسانههای جمعی، چقدر به جامعه آموزش میدهیم که به هم اعتماد داشته باشیم و به هم تکیه کرده و برای هم امن باشیم؟ یکی از مهمترین مبانی در جهان بینی فکری این است که نسبت به هم امانت دار باشیم. در این که جامعه دچار زوال، فرتوتگی و فرسایش شده شکی وجود ندارد. اما جامعه مثل یک درخت است که قابلیت ترمیم رو رشد دارد و همانطور که میتواند آسیب پذیر باشد، میتواند رشد کند و تناور باشد. ما نمیتوانیم اصل زندگی گروهی و جمعی را نادیده بگیریم.
با هدف نهادینهسازی و ترویج فرهنگ جانبخش و خیرخواهانه اهدای عضو، تفاهمنامه همکاری فیمابین دکتر کتایون نجفیزاده از انجمن اهدای عضو ایرانیان و مهندس خسرو رفیعی رییس انجمن روابط عمومی ايران به امضا رسید.
« اگرچه میانگین نرخ خودکشی در کشور از متوسط جهانی کمتر است اما روند آن افزایشی است و این نگران کننده است.»
مشاور نهاد ریاست جمهوری به صحبتهای دبیر ستاد امر به معروف درباره فیلترینگ واکنش نشان داد.
اقدامات اجتماعی دولت هم همین است. کمکهای پراکنده به تعدادی از افراد جامعه. این ضد اجتماعیست، چون شما با این کار عملا جامعه را از پویایی و فعالیت باز میدارد، حالا پرسش این است که آیا آقای پزشکیان میخواهد همین روند را ادامه دهد یا رویکردی در پیش بگیرد که باعث گسترش مشارکت اجتماعی خواهد شد؟
یک اقتصاددان، گفت: اگر اصلاحات عمیق و واقعی صورت نگیرد متاسفانه چشمانداز روشنی وجود ندارد؛ کشور ما در زمینههای مختلف ظرفیتهای بیبدیلی دارد.
نامزد اصولگرا انتخابات ریاست جمهوری، گفت: از اخلاق و تقوا خارج نشویم؛ ما به اندازه کافی حرف برای گفتن به جامعه داریم.
«پرهیز از سیاسی کاری و تلاش در جهت سیاست ورزی برای تامین منافع مردم و مطالبات آنها، باید مورد توجه نمایندگان قرار گیرد.»
«اين گزارهها به معناي «زيستني استخوان در گلو و خار در چشم» است كه فقط به مدد در كنار هم ايستادن و چنگ بر روي هم نكشيدن، ميتوان اميد به روزهاي بهتر داشت. خودحقپنداري و تحمل نكردن، تصوير اين آينده را تيرهتر ميسازد.»
