۲۷۸ مطلب
اگر ساختارهای خاص به قربانیان تجاوز فرصت اعتراض نمیدهد اینان هم با کنش خشونتآمیزشان از خاطی یک قربانی میسازند و این همان «کنش ویرانگر یا خشونت قاعدهمندی» است که در آن هم ابزارمان خشونتآمیز است و هم اهدافمان. جهت یادآوری میگویم، «پاکسازیهای قومی» در طول تاریخ با همین منطق انجام شده است.
مزدک دانشور: برای کاهش این جرایم دولت باید به نقش تاریخی خود بازگردد و توسعه همه جانبه و پایدار را در دستور کار خود بگذارد. توسعه همه جانبه و پایدار امکان و فرصت زنان، کودکان و دیگر اقشار فرودست را اگرنه حتمی که ممکن میکند.
اگر نظام سیاسی، اداره امور سیاسی را به شماری از احزاب و گروههای سیاسی بسپارد، تا حدودی گریبان خود را از شورشهای عمومی و حضور خیابانی مهارنشده و کنترلنشدنی رها میکند. آنگاه که چنین احزابی وجود نداشته باشند، مردم مانند شب عید برای مطالبه کالای قدرت به خیابانها سرازیر میشوند، بازار سیاهِ هرجومرج رونق میگیرد و اتفاقات ناخوشایندی پدید میآید. اگر مطالبات عمومی مردم به خشونت کشیده میشود، یکی از دلایل آن همین فقدان معماری مبارزه قدرت توسط نظام سیاسی است و اگر هم گروهها یا قدرتهای بیگانه…
خشونتورزی هم بخشی از این تناقض در رفتار عراقیهاست. به گفته الوردی، یک عراقی، با شور و شوق از دیگران به خاطر عدم بخشش و عطوفت انتقاد میکند، اما همین عراقی اگر شرایط را مناسب ببیند، زودتر از همه، دیگران را کتک میزند و خشونت فیزیکی نشان میدهد. الوردی در ادامه، مثالهای زیادی درباره دوگانگی در شخصیت فرد عراقی میآورد. حال سوالی که اینجا مطرح میشود، این است که آیا این دوگانگی به معنای «نفاق و دورویی» مردم عراق است؟
گوش شنوا که قطعا از سوی باشگاهها وجود ندارد که اگر داشت خود باشگاهها که متاسفانه به خود و بی جهت عنوان فرهنگی هم یدک میکشند با بیانیه نویسی و یا با کنایه در نشستهای خبری از سوی سرمربیان و مدیران رسانهای خود این طور به جان هم نمیافتادند.
به دنبال خشونت نیروهای پلیس علیه معترضان جنبش جلیقهزردها در هفتهای اخیر، تاکنون بسیاری از آسیبدیدگان علیه پلیس شکایت کردند. کریستوف کاستانر، وزیر کشور فرانسه روز یکشنبه ۲۱ بهمن گفت: تاکنون ۱۳۳ شکایت از سوی شهروندان فرانسوی علیه پلیس نزد «پلیسِ پلیس» ثبت شده است.
کشورهای نفتی به سرعت «تمایل شدیدی به سمت پروژههای کلان در صنایع سنگین نشان دادند» (ص. ۵۸) و «رفاه عمومی از طریق کالاها و خدمات بیشتر، افزایش فرصتهای شغلی و یارانهدهی به مایحتاج مصرفکنندگان بهبود یافت.» (ص. ۵۹) نرخ ارز این کشورها رشد کرد و در نتیجه «وابستگی به واردات را تشویق و تولید داخلی را تضعیف کرد.»
