حجم باقی مانده سدهای تهران تنها ۳ است و برداشت بیرویه آب، زندگی مردم را با کمبود آب شرب تهدید میکند؛ کارشناسان میگویند این بارندگیها مشکل خشکسالی ایران را حل نمیکند و باید برای نبرد با این پدیده آماده شویم
۳۶۴ مطلب
حجم باقی مانده سدهای تهران تنها ۳ است و برداشت بیرویه آب، زندگی مردم را با کمبود آب شرب تهدید میکند؛ کارشناسان میگویند این بارندگیها مشکل خشکسالی ایران را حل نمیکند و باید برای نبرد با این پدیده آماده شویم
بحرانهای امروز ایران، تهدید نیستند بلکه هشدارند؛ هشداری برای تغییر مسیر. اکنون زمان بازاندیشی در نحوه برنامهریزی شهری و نگاه به منابع طبیعی است. ما به آیندهای نیاز داریم که در آن شهر، طبیعت را احیا کند؛ نه اینکه آن را قربانی رشد خود سازد.
بحران کنونی آب تنها به دلیل تغییرات اقلیمی و کمبود باران اتفاق نیافتاده و ادامه اشتباهات گذشته منجر به روز صفر آبی خواهد شد؛ حتی اگر باران شبیه به رگبارهای سالهای قبل ببارد. یک متخصص محیط زیست معتقد است که تغییر اقلیم، پنجره زمانی ما را محدود کرده و شرایط را سختتر کرده است. در هر جایی نباید تقاضای آب بیشتر وجود داشته باشد و تقاضاهای بیمورد گذشته باید حذف شوند.
معاون وزیر نیرو گفت: اگر در بهرهبرداری از منابع آب تغییر رویه ندهیم، نهتنها امکان تأمین پایدار آب شرب با چالش روبهرو میشود، بلکه فشار بر منابع زیرزمینی بهگونهای افزایش مییابد.
مدیرعامل شرکت آبفای تهران گفت: پرشدگی سدهای کشور ۳۲ درصد و در استان تهران ۹ درصد و غیر از طالقان ۳ درصد است.
به گفته معاون شرکت آب منطقهای تهران، ذخیره آب شرب پنج سد استان تهران به ۱۷۰ میلیون متر مکعب رسیده که نسبت به ۳۸۰ میلیون متر مکعب سال گذشته تقریبا نصف شده است.
«از سال ۱۳۵۰ تا ۱۴۰۴ اضافه برداشت تجمعی در استان تهران به حدود ۶ میلیارد متر مکعب رسیده و در استان البرز حدود ۲ میلیارد متر مکعب از آب سفرههای زیرزمینی اضافه برداشت شده است. در دشت کرج، افت متوسط سالانه تراز آب زیرزمینی حدودا سالانه یک متر بوده است.»
بحران آب در کشور، نمود آشکار جزماندیشی در دستگاه تصمیمگیری است و نشان میدهد چگونه نقشههای ذهنی، از سرزمینی که بر آن حکم میرانند، جدا افتادهاند.
انتقال پایتخت به مناطق فراساحلی مکران و سواحل دریای عمان علاوه بر اینکه دستیابی پایتخت را به یک منبع مطمئن آب شرب از جهت شیرینسازی آب دریا فراهم میکند، میتواند در یک افق بلندمدت اقتصاد دریامحور را در بنادر اقیانوسی ایران از یک درصد فعلی به بالاتر از ۵۰ درصد عرف معمول جهانی برساند.
مصرف با جریمه و زور و تحمیل هزینه به مردم پایین نمیآید، بلکه برای تحقق آن در درجه اول نیازمند فرهنگسازی و آموزش صحیح هستیم. خواهش از مردم این است که در این شرایط بحرانی کمک کنند تا وضعیت تهران به «روز صفر آب» و وضع غیر قابل مدیریت نرسد.
